ฉันเองเห็นใจและเข้าใจทั้งคนสองฝ่าย แต่ที่แอบสงสารเป็นพิเศษคงเป็นฝ่ายหญิง เธอถามฉันว่า ถ้าฉันเป็นเธอฉันจะทำอย่างไร เอ่อ... เป็นคำถามที่น่าสนใจทีเดียว ฉันจึงตอบเธอไปว่า คำตอบของฉันไม่ใช่บรรทัดฐานหรอก เพราะแต่ละคนมีแนวความคิด บุคลิกลักษณะ ที่แตกต่างกันออกไป ดังนั้นคำตอบของฉันจึงอาจเป็นเพียงตัวแทนของคนที่มีบุคคลิก หรือแนวความคิดหนึ่งเท่านั้น ถ้าฉันเป็นเธอฉันคงรู้สึกหงุดหงิดบ้างเล็กน้อยที่คนรักของฉันเป็นที่ชื่นชอบและอยากได้ของใครต่อใคร แต่ฉันจะไม่ยอมให้ความระแวงมาทำลายความสุขในชีวิตรักอย่างเด็ดขาด ฉันจะรักและใช้เวลากับเขาให้มีความสุขที่สุด โดยไม่คิดถึงอดีตของเขา และไม่กลัวอนาคตว่าเราจะไปกันได้นานแค่ไหน และถ้าหากวันหนึ่งฉันรู้สึกได้ว่าเขาไม่ได้มีฉันเพียงคนเดียว หรือเขาไม่ได้รักฉันแล้ว ฉันเองคงไม่พยายามไปแย่งเขาคืนมาจากใคร แต่กลับกัน... ฉันเองพร้อมที่จะเดินออกจากชีวิตเขาไปโดยไม่คิดแม้แต่จะถามเขาสักคำว่า ทำไมเขาไม่รักฉันแล้ว เพราะสำหรับฉันแล้ว ฉันอาจสูญเสียอะไรได้หลายอย่างในชีวิตนี้ แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันหวงแหนและต้องรักษาไว้ให้กับตัวฉันเอง นั่นก็คือ " ศักดิ์ศรี "
นี่คือมุมมองความรักในแบบฉบับของฉัน ฉันเล่าอะไรให้เธอฟัง จบแล้วจึงย้อนถามเธอกลับไปบ้าง สิ่งที่ฉันเล่าให้เธอฟังก่อนจะถามเธอ ก็คือ ฉันเชื่อว่า ไม่มีคำว่าเหตุบังเอิญในชีวิตคนเรา การที่คนสองคนได้มาพบกันและรักกันย่อมมีเหตุและปัจจัยที่อาจเคยทำร่วมกันมา อาจเป็นเมื่อชาติที่แล้วก็เป็นได้ เพราะคนในโลกนี้มีตั้งมากมายแต่ทำคนสองคนถึงได้มาเจอกัน และรักกัน แต่ถ้ารักกันแล้วไม่มีความสุขเพราะกลัวคนอื่นจะมาแย่งเขาไป เปรียบได้กับการที่คนเรามีเครื่องประดับราคาแพงแต่ไม่กล้าใส่เพราะกลัวโจรจะขโมยไป จึงได้แต่เก็บมันไว้ ไม่เคยได้ชื่นชมความงดงามของมัน จึงดูเหมือนว่าความสุขจึงไม่ใช่การได้สวมใส่ใช้สอยมัน หากแต่ความสุขคือการที่ได้เก็บรักษามันและรับรู้อยู่เสมอว่า มันยังเป็นของ ๆ เราอยู่ นั่นคือความสุขกระนั้นหรือ
I consoled the person who has love problems again. This time is the turn of my close colleague. she is not happy and afraid that her handsome boyfriend might be interested in learning another girls. But he asked her to trust him and his love because he just wanted to has friends, it is only that... nothing more.
I truely understood and sympathised with both sides especially my close colleague. She asked me what would I do if I were her. Yes, it is a good question! I answered that my answer can't be a standard as one has own way of thinking and different way of behavior. Thus, my answer is only a kind of characters or ways of thinking. If I were her, I might not be so happy when my love is wanted by many many girls too, but I will not let my jealousy destroy the happiness in love certainly. I will love and spend time with him happily without any concern about his past and will be worried the future how long our love will be. But if I sense that he doesn't has only me in his heart one day, I will not fight with another to try to get him back. On the other hands, myself will get out of his life right away without any asking why he doesn't love me any more. Because for me I could lose many things in my life but there is only one thing I have to maintain it for myself, it is " Pride ".
This is the opinion concerning love from my side. I also told her something and asked her in return, I said, there is no coincidence in our life at all. The result happen because of the cause and when 2 persons met and loved each other should also not be coincidence but it might be the cause they have ever done together once - - - might be in the past lifes or something like that, otherwise they might meet or love another, not each other.
When one loves each other but is not happy as he or she is worried that another will take his girlfriend or her boyfriend away, this case seems to be like we have the expensive jewelry that we have never put it on or used it because we are afraid that the thief or bad guy will take it away from us. Then we only keep it in the box safely and have never appreciate its beauty. It will then be old with the time without any use. So seems that happiness is not the use but knowing that it is still with us safely and we own it. Is this called happiness?
No comments:
Post a Comment